11.08 Wtorek. Kompletny chill- out w Mensil Gonfroy


Jesteśmy dużą grupą przyjaciół składającą się z czterech zaprzyjaźnionych rodzin ( w sumie 17 osób, z czego 9 dzieci. Inne ujęcie licząc pełnoletnie dzieci: 12 dorosłych ( czytaj: osoby pijące wino) i 5 dzieci. Trzeci zoom: 3 dzieci i dwie nastolatki ( 16 lat) czasem kosztujące wino ( nie powinno dziwić, w końcu to wakacje we Francji-:)

Jakkolwiek by nie definiować naszej grupy, to każda, podkreślam- każda-osoba ma bezpośredni, bądź pośredni wpływ na nasze wakacyjne plany. I w ten właśnie sposób w ten słoneczny, gorący wtorek postanawiamy ( demokratycznie!) pozostać w posiadłości Mensil Gonfroy i spędzić czas na basenie, oddając się zaciekłej rywalizacji w czasie rozgrywek plażowej piłki siatkowej i leniwie sącząc zimne, białe wino. Rezygnujemy też z zorganizowanej kolacji- zamiast udajmy się na duże zakupy do Intermarche w pobliskim miasteczku i organizujemy grillową kolację, która okazuje się kulinarną ucztą zaspokającą wyrafinowane ( w tym wegetariańskie) podniebienia naszej grupy- drżyjcie w posadach francuskie oberże i inne normandzie, kulinarne przybytki! To jeden z sympatyczniejszych, zupełnie luźnych dni w czasie tegorocznych wakacji.

 Moglibyśmy chociaż odwiedzić znajdujące się w pobliskim miasteczku Hambye opactwo ( Hambye Abbey- bardzo stare, ale obecnie w ruinie), ale na to też nie starcza nam dziś zapału. Dolce vita! Albo raczej: La belle vie!


A to nasze, pobliskie, normandzie klimaty, które można podsumować jednym zdaniem: więcej krów, niż ludzi. Uwielbiam!



 

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

13.08 Czwartek. Bretońskie miasto obronne Fougères. Pożegnalna kolacja w Granville

Obraz
To nasz ostatni dzień tutaj i nie możemy się zdecydować, jak go spędzić, gdzie się wybrać, co robić. Niedosyt związany z Bretanią jest duży- moje bretońskie wakacje z pierwotnej wersji okazały się bardziej normandzkimi, co też jest super, bo Normandia bez wątpienia zasługuje na wakacyjny pobyt i nie żałuję ani jednej chwili spędzonej na normandzkiej ziemi. Z drugiej strony Normandia dla Paryżan, to takie nasze Mazury dla Warszawiaków ( z racji odległości i popularności na weekendowe wyjazdy), a Bretania pozostaje regionem odległym, niezwykle odrębnym kulturowo, językowo. Nie bez kozery jedna jej część nazywa się Finistère ( koniec świata)- pozostaje tylko po prostu wybrać się tu ponownie. Nie jest to region popularny wśród Polaków. Gdy przed wyjazdem próbowałam kupić przewodnik turystyczny po Bretanii, jedyny, który udało mi się nabyć to niewielka książeczka autorstwa p. Ewy Waliszewskiej, wydana własnym sumptem przez poznański Dom Bretanii w 2004 r. Mimo upływu czasu, nadal godna pole...
Czytaj więcej

14.08- 15.08 Piątek-Sobota. Podróż powrotna. Nocleg w Koeln

Z Hambye do Poznania dzieli nas prawie 1600km i choć można by na upartego pokonać taką trasę na raz, to jednak 16h wydaje nam się zbyt męczące i postanawiamy przenocować w połowie drogi. Wybieramy Kolonię, która naszej młodzieży wydaje się idealnym miejscem na obejrzenie meczu w ćwierćfinale Ligii Mistrzów:   Bayern Monachium contra FC Barcelona   ( 8:2 dla Bayern Monachium!) Nocleg w nowym Aparthotel Adagio Koeln City ( pozostaję wierna sieci Accor ), kolacja we włoskiej La Tagliatella   przy Heummarkt- tak kończymy tegoroczne wakacje. Następnego dnia wyruszamy rano i bez większych przygód docieramy na obiad do Tomyśla- to już stało się tradycją, że w drodze powrotnej odwiedzamy rodziców a dziewczyny z drogi „zamawiają” u Babci Ziuty potrawy, za którymi się stęskniły. Żegnajcie francuskie wakacje! Adieu!
Czytaj więcej